เจ็บปวดทรมาน...

บทความ..ทำไมคนเราต้องมีความรัก..
ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ


- ทำไมคนเราต้องมีความรัก…
ก็เพราะว่าเราทุกคนล้วนมีหัวใจ
- ทำไมคนเราจึงต้องโหยหาความรักอยู่ตลอดเวลา…
ก็เพราะเราต้องการใครสักคนมาช่วยเรา
ดูแลหัวใจของเรา
- ทำไมคนบางคนถึงต้องอกหักอยู่บ่อย…
ก็เพราะว่าเขาปล่อยใจตัวเองตกหลุมรัก
อยู่ตลอดเวลา
- ไม่ต้องเสียใจที่เขาไม่รักเรา…
เพราะเราและเขาอาจจะไม่ได้เกิดมาเพื่อรักกัน
- ทำไมคนบางคนไม่เคยสมหวังกับความรัก…
ก็เพราะว่าเขาอาจจะยังไม่เจอคู่แท้ของเขา
- ไม่ต้องเสียใจที่เรายังไม่เจอคนที่เรารัก…
เพราะว่าเมื่อเราเจอเขาคนนั้นเมื่อไร
เราจะรู้ว่ามันคุ้มค่ามากแค่ไหนกับเวลาที่เรารอคอย
- จงทะนุถนอมหัวใจของเราไว้ให้ดี…
เพราะว่าเมื่อเราเจอคนที่ใช่
จะได้มอบมันให้เขาด้วยความภูมิใจ
* โชคชะตาสามารถทำให้เราพบคนที่ถูกใจ…
แต่ตัวเราเองเท่านั้นที่สามารถทำให้เขาคนนั้นรักเราได้

คำว่าทำไม มีเยอะมากมายไม่หมดสิ้น
อยู่ที่ว่า เราหาคำตอบให้มันได้ดีขนาดไหน
มันถึงจะเลือนหายไป

credit:http://sakid.com/2008/12/23/9154/

Plengmun.com

ฟังเพลง โอ๊ยคิดถึงจัง – ดอน ปาละกุล

หนึ่งบทความที่สร้างสรรค์ขึ้น จากความเหงา และ หว้าเหว่

" วันเวลาพัดผ่าน ดอกไม้ใบหญ้าลู่ลม ร่องลอยไปตามกาลเวลา "
"จะพึ่งพาคนอื่นในเวลาที่ลำบากก็ไม่เสียหายหรอกครับ ยิ่งอีกคนต้องการช่วยเหลือ"
"อาหารอร่อยหรือไม่ ไม่สำคัญหรอก สำคัญขอให้ได้กินอิ่มเท่านั้นพอ"

สมัยอดีตเคยมีการทำนายไว้อย่างหลากหลาย
บางก็ว่าวันนี้โลกจะแตก จะดับสูญกาลอวสาน
การศึกษาข้อมูลความเปลี่ยนแปลงของดาราศาสตร์
จะทำให้เรารู้จักอดีต ปัจจุบัน และอาจทำนายอนาคตได้
อย่างคนสมัยก่อน
อย่างอดีตกาล เคยมีการตั้งทฤษฎีการเกิดของจักรวาลไว้
หลากหลาย อย่างทฤษฎีที่เป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดคือ
ทฤษฏีการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่
โดยเกิดจากการดึงดูดเอามวลสารเข้าอัดตัวกันแน่น ด้วยแรงดัน
และพลังงานอันมหาศาล และเกิดการระเบิดออกมา
วัตถุ เศษชิ้นส่วน พลังงานในรูปแบบต่างๆ ความร้อน ฝุ่นละอองธุลี
ได้กลายออกจากศูนย์กลางด้วยความเร็วมหาศาล
เศษวัตถุหรือกลุ่มแก๊ซที่กระจายตัวกันออกไป
ได้ก่อเกิดเป็นหมู่ดาวฤกษ์
ดาวเคราะห์ และเศษส่วนบนอวกาศ เศษส่วนที่มีพลังงานมากมาย
ได้ก่อเกิดเป็นดวงไฟที่เรียกว่า ดวงอาทิตย์
ดึงดูดเอามวลสารรอบๆตัวเองให้หมุนวน เกิดเป็นระบบสุริยะ
อันมีดาวเคราะห์เป็นองค์ประกอบ
หลายๆระบบสุริยะที่ได้เกาะกลุ่มอยู่ใกล้เคียงกัน เมื่อมองจากมุมใกล้ๆ
ทำให้เห็นเป็นแสงสี ลักษณะแปลกๆต่างๆนานาๆ
มนุษย์ได้ให้คำนิยายมสิ่งเหล่านี้ว่า กาแล็กซี่
จากทฤษฎีการระเบิดครั้งยิ่งใหญ่นั้น
ได้ถูกสนับสนุน เมื่อนักวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบว่า
มวลสารอันเกาะกลุ่มเป็นกาแล็กซี่
แต่ละการแล็กซี่กำลังเคลื่อนออกจากจุดศูนย์กลางด้วยความเร็วมหาศาล
ต่อมามนุษย์ได้ศึกษาพบว่า
ดวงดาวแต่ละดวงต่างมีอายุขัยที่ต่างๆกันv นักวิทยาศาสตร์บางคนได้ศึกษาพบว่า
โลกของเรากำลังอยู่ในช่วงวัยกลางคน
อนาคตหากไม่มีการพุ่งชนของดวงดาวอื่น
โลกจะก้าวเข้าสู่วัยชรา และมรณะกาล
ซึ่งไม่ต่างอะไรกับก้อนถ่านดำๆ ที่หมดแล้วซึ่งพลังงาน
เมื่อนั้น สิ่งมีชีวิตจะไม่สามารถคงทนอยู่ได้บนพื้นโลกพิภพผืนนี้
เข้ามาสู่ปัจจุบัน
ก็มีการสร้างหนังเกี่ยวกับหายนะของโลกไว้ต่างๆนานาๆ
สื่อเหล่านั้นได้แอบแฝงเอาแง่คิด หลักการต่างๆ
และแนวทางในการอยู่รอด สิ่งๆหนึ่งที่มนุษย์รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ
ดาวตก
อันเกิดจากเศษมวลสารบนอวกาศบ้างก็ร่องลอยไร้ซึ่งจุดหมาย
บ้างก็มีวงโคจรที่แน่นอน
เมื่อผ่านเข้าสู่ชั้นบรรยากาศก็จะเกิดการเสียดสีลุกเป็นไฟ
ตามทฤษฎีแรงโน้มถ่วง และถูกเผาไหม้หมดสิ้นไป
มวลใดมีขนาดใหญ่เกินไป ก็อาจคงอยู่และตกมาสู่พื้นโลก
ดังอดีตที่เราเคยเจอมาแล้ว
นั่นเป็นภัยชนิดหนึ่งที่อาจบังเกิดขึ้นจากสิ่งนอกโลก
โลกเราเองในขณะนี้ก็ไม่ต่างอะไรจาก
แอปเปิ้ลที่มีหนอนชอนไซภายใน นั่นหมายถึง
สิ่งมีชีวิตบนโลกได้ต่างก่อโทษให้โลกผืนนี้ทีละเล็กทีละน้อย
อันนึกว่าเป็นประโยชน์เป็นความสุขของตัวเอง
อาทิ การทำลายทรัพยากรธรรมชาติ
การปล่อยสารเคมีต่างๆจากโรงงานอุตสาหกรรม ฯลฯ สิ่งเหล่านี้ก่อให้เกิดผลกระทบต่อระบบสิ่งแวดล้อมของโลกทั้งสิ้น
เมื่อใดที่เนื้อข้างในของแอปเปิ้ลหมดสิ้น
เมื่อนั้นหนอนคงจะสำนึกได้ว่าไร้แล้วซึ่งอาหาร แต่ถ้าให้รอจนถึงตอนนั้น
มันคงสายไปเสียแล้วสำหรับเขา
"จงตื่นเถิดชาวมนุษย์โลกผู้มีความเจริญแล้ว
ผู้เพียบพร้อมแล้วด้วยคุณธรรม จริยธรรม
จงช่วยกันดูแลรักษาโลกใบนี้ให้น่าอยู่ ให้สุขร่มเย็น
ขยะในมือท่าน ลงถังเถอะครับ นั่นคือคำกล่าวที่คุ้นเคย
ปลูกป่าวันละนิด เพื่อชีวิตของวันหน้า
นี้ก็เป็นอีกคำกล่าวหนึ่งที่มีความหมาย
เราไม่ต้องกลัวเพศภัยอันตรายจากภายนอก
แต่จงเร่งสร้างภูมิคุ้มกันภายในเถิด
อย่างอื่นอะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
..What ever will be will be.. "
.. แก้วซัง ผู้แต่ง "เรารักโลก"

เพชรพระอุมา..ตอนที่ 5..เล่มที่..1..วรรคที่..127.. หน้าที่..6838..ถึง..6841
.....ตะวันบ่ายสาดแสงอร่ามสุกใสไปทั่วภูมิภาค..ทัศนวิสัยกระจ่างปลอดโปร่งยิ่งทำให้มองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างทั้งใกล้และไกลได้อย่างชัดเจน ทั้งสามคนเดินไต่ทางอันเริ่มจะลาดชันขึ้นไปสู่ช่องเขาเสมือนหนึ่งใครมาตัดไว้เป็นถนน..ผ่านกำแพงภูผาอันกั้นเป็นทิวทะยานเยี่ยมเมฆไว้รอบด้านนั้น..เพื่อทอดไปสู้ยังแผ่นดินอีกฟากหนึ่ง
.....ตรงพื้นที่ต่ำ..ริมทางที่จะขึ้นสู่ช่องเขานั้น..ซากของแทรคโคดอนหรือเป็ดไดโนเสาร์ทั้งสองตัวกองเรี่ยรายอยู่ทั่วบริเวณ..ลักษณะอันถูกฉีกเนื้อย่อยยับขยอกกินจากเจ้าสัตว์ที่มีอิทธิพลเหนือกว่า..แลไม่ผิดอะไรกับซากของสเตโกซอรัสที่ต่างเคยพบเห็นกันมาก่อนแล้ว..มันถูกจู่โจมเข้าขย้ำขบอย่างดุร้ายกระหายเลือดโดยหนีไม่ทันทั้งสองตัว..และตายลงอย่างรวดเร็วปราศจากการต่อสู้โต้ตอบใดๆทั้งสิ้น..ราวกับหนูที่ถูกแมวตะครุบ จากนั้นก็ถูกฉีกเนื้อกินชนิดสดๆร้อนๆ ด้วยความตะกละตะกลามหิวโซและโมบมูมมาม..เห็นได้ชัดจากร่องรอยที่ปรากฏอยู่
....."มันกินตัวหนึ่ง..ยังไม่ทันจะหมด..ก็หันไปกินอีกตัวหนึ่ง"
.....พรานใหญ่..ชี้ให้นายจ้างของเขาดูซากอันน่าสยดสยองอเนจอนาถนั้น..ระหว่างที่ไต่ขึ้นมาบนขอบหินสูงก่อนจะบรรจบกับทางเดินใหญ่
....."สันดานของมัน..จากรอยที่เห็นนี่..ส่อชัดถึงนิสัยอันชั่วร้ายกาจ ไม่ได้ฆ่าเพื่อที่จะหวังเป็นอาหารอย่างเดียว แต่มันจะฆ่าหมดทุกสิ่งทุกอย่างที่มันพบเห็น..ไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่มันจะต้องขย้ำแทรคโคดอนเสียทั้งสองตัว..ในเมื่อเพียงตัวเดียวมันก็อิ่มพอแล้ว..นี้มันกัดเสียทั้งสองตัว..แล้วก็กินทิ้งขว้าง..สันดานคล้ายๆหมาป่า..นี้ก็ดีที่มีอยู่เพียงสองตัวเท่านั้น..ที่เดินเซ่อซ่าเข้ามา..ถ้ามากกว่านี้มันก็คงจะฆ่าโดยกัดตายหมดไม่ยอมให้เหลือ"
.....แล้วจอมพรานก็ชี้อธิบายประกอบข้อสันนิษฐานให้เชษฐาทราบว่า..เหตุการณ์เมื่อคืนที่ผ่านมานั้น..ควรจะเกิดขึ้นในลักษณะไหน..ไทรันโนซอรัสหลบซอนซุ่มตัวอยู่ที่ใด..และแทรคโคคอนเคราะห์ร้ายทั้งสองตัวเดินผ่านเข้ามาทางด้านไหนโดยไม่ทันรู้ตัวจนกระทั่งได้ระยะที่มัจจุราชจู่โจมเข้าถึง
.....ขนาดของไดโนเสาร์ประเภทกินพืช..และมีถิ่นอยู่ใกล้หนองน้ำคู่นั้น..พอๆกับช้างที่ใหญ่เต็มที่..แต่ก็เทียบกันไม่ได้เลยกับจ้าวพิภพไทรันซึ่งใกญ่กว่าหลายเท่าตัว..โครงร่างลักษณะของร่างกายธรรมชาติก็ไม่ได้สร้างสรรค์ให้มันมีเขี้ยวเล็บสำหรับที่จะต่อสู้อย่างใดได้เลยนอกจากเป็นสัตว์ประเภทที่ตกเป้นเหยื่อฝ่ายเดียว..สำหรับสัตว์ที่มีอำนาจมากกว่า
.....เมื่อมาพิจารณาใกล้ๆเห็นชัดเช่นนี้..เชษฐาจึงเห็นด้วยกับมาเรีย..ผู้เชี่ยวชาญทางโบราณชีวศาสตร์ที่ห้ามคณะทั้งหมดไว้ไม่ให้ยิงมัน..แหม่มสาวคงจะศึกษาเรียนรู้มาอย่างดีแล้วว่า..เจ้าสัตว์โบราณประเภทนี้ไม่เป็นพิษเป็นภัยแก่ใครทั้งสิ้น..แต่ถึงอย่างไรขนาดและรูปร่างของมัน..เท่าที่มนุษย์โผล่ออกมาเห็น..ก็ทำเอาตกใจขวัญหนีดีฝ่อไปเหมือนกัน
....."เสียดายที่เมย์บาดเจ็บและต้องนอนพัก..ไม่ได้มาเห็นใกล้ๆกับเราด้วย..มิฉะนั้นเขาคงอธิบายอะไรให้เราทราบดีขึ้นอีก..เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดยุคดึกดำบรรพ์ประเภทนี้..หน้าตารูปร่างมันเหมือนเป็ดจริงๆนั่นแหล่ะ..ผัดกันแค่ไม่มีขน..แต่ดันมีหางเหมือนพวกเหี้ย..แล้วก็มีตีนอีกคู่หนึ่งอยู่ข้างหน้า..ก็น่าขอบใจมัน..ที่มันเป็นหน่วยลาดตระเวนล่วงหน้าเข้ามาชิมลางก่อนเรา"
....."เราควรจะนึกถึงบุญคุณของแร้งไก่งวงตัวนั้นให้มากที่สุด"..รพันทร์บอก..พร้อมกับบุ้ยปากขึ้นไปบนท้องฟ้าด้านที่เห็นพญาแร้งบินร่อนอยู่
....."ถ้าไม่ได้มันคอยบินเป็นเงาตามตัวไอ้ยักษ์อยู่..เราก็คงยังไม่รู้ตัวล่วงหน้าเนิ่นๆว่า..ศัตรูของเราดักซุ่มอยู่ที่ไหน..มันทำหน้าที่เป็นสัญญาณเตือนภัยให้แก่เราอย่างดีที่สุด"
.....เชษฐามองตาม..แล้วยิ้ม
....."ตั้งแต่วันแรกที่มันบินตามเราแล้ว..น้อยกับไชยยันต์รำคาญลูกนัยน์ตา..จะยิงมันให้ได้..ดีแต่เมย์ห้ามไว้..ถ้ายิงแร้งตัวนั้นเสีย..เราก็คงหมดเครื่องสังเกต..และอาจเสียเปรียบมันมากกว่านี้..หวังว่าต่อไปนี้มันคงจะเลิกบินป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ทิศทางเราเสียที"

สวัสดีค่ะท่านผู้แวะเข้ามาชม
ได้โอกาสฤกษ์งามยามดี
ทำการรวบรวมสิ่งละอันพันละน้อย
เกี่ยวกับเพชรพระอุมาในการสร้างภาพยนตร์
ความจริงเรื่องที่เกี่ยวกับหนังสือ
ทุกคนคงได้อ่านกันอย่างรู้ลึกรู้ดี
แต่เรื่องราวการสร้างภาพยนตร์นั้น
เป็นสิ่งที่เราได้แต่รอคอยอย่างมีความหวัง
ที่ทำให้ความหวังเรายังอยู่
แม้จะเนิ่นนานเพียงใดพวกเราก็รอและคอย
จากอดีตที่ผ่านมาหลายปี
ตั้งแต่ท่านมุ้ยให้ผู้อ่านมีส่วนร่วมในการทำบท
และท่านทำการ แคสติ้งผู้แสดงต่างๆ
และทำสตอรี่บอร์ด และอื่นๆอีกมากมาย
เป๋าตังค์จึงขอทำการรวบรวมไว้จากการที่คอย
เฝ้าติดตามท่านมุ้ยมาตลอด
แต่ขอลงเกี่ยวกับเรื่องสำคัญๆที่ท่านCinephile
ได้โพสไว้ที่pantip.com
และได้รับการอนุเคราะห์ข้อมูลจาก คุณอุปนิกขิต
แฟนพันธุ์แท้เพชรพระอุมาที่เอื้อเฟื้อข้อมูลให้ค่ะ]
ขอบคุณเพื่อนๆ
พี่ๆน้องๆที่ช่วยกันหาและรวบรวมข้อมูลมาให้
และขอขอบคุณเจ้าของภาพต่างๆด้วยค่ะ
รวมภาพแคสติ้งผู้แสดง
ภาพยนตร์เพชรพระอุมา
ตั้งแต่ปี พ.ศ.2546 ภาพแคสติ้งปี
พ.ศ.2550(Bloggang)